ខ្ញុំមានមិត្តម្នាក់ឈ្មោះសុធាជាមនុស្សដែលមិនខ្លាចខ្មោចសោះ ព្រោះថាគេមិនដែលឃើញខ្មោចឬក៏ ធ្លាប់ត្រូវខ្មោចលងនោះទេ។សុធាធ្វើការនៅឯភ្នំពេញជាមួយខ្ញុំឯណោះទេ ជួនជាក្រុមហ៊ុនដែលពួកយើងធ្វើការនោះបានឈប់សំរាកចំនួន៣ថ្ងៃ សុធាក៏រៀបចំទៅលេងផ្ទះរបស់គេឯខេត្តកំពង់ចាមចំនួន៣ថ្ងៃដែរ។មកដល់ផ្ទះពេលណាសុធាបានលឺពីមាត់១ទៅមាត់មួយថាពួកគេត្រូវខ្មោចលងស្ទើរតែគ្រប់គ្នា ពេលដែលពួកគាត់ធ្វើដំណើរតាមផ្លូវ១ខ្សែ សុធាមិនជឿទេទោះជាអ្នកភូមិប្រាប់ថាពួកគាត់មិនបានកុហកក្តី ផ្លុវនោះពួកគាត់មិនដែលហ៊ានឆ្លងកាត់ទៀតទេ។ មិត្តភក្តិរបស់សុធាបានបបួលគេទៅលេងបាល់ នៅឯចុងភូមិដោយជិះកង់ទៅទាំងអស់គ្នាតាមផ្លូវធំ សុធានិយាយឡើងថា

-ចុះផ្លុវកាត់នៅជិតសឹងអី ម៉េចក៏ពួកឯងមិនជិះ?

-អញមិនជិះកាត់តាមនឹងទេព្រោះល្បីថាខ្មោចលង

-អានេះចេះតែជឿដែរសម័យនេះហើយនៅជឿរឿងចឹងទៀត
តែសុធាគិតថាព្រមទៅតាមពួកវាសិនចុះចាំយប់ចាំជិះតាមផ្លូវកាត់វិញព្រោះឆាប់ដល់ផ្ទះ ពួកគេនាំគ្នាលេងបាល់តាំងពីព្រឹករហូតដល់ម៉ោង៦សុធាក៏រៀបចំត្រលប់ទៅផ្ទះរបស់គេវិញតាមផ្លូវលំមួយនោះ…..

តាមផ្លូវសុធាជិះកង់បណ្តើរ ច្រៀងបណ្តើរ តែគេក៏រាងព្រឺណាស់ដែរព្រោះតាមផ្លូវស្ងាត់ខ្លាំងណាស់មានតែដើមឈើដុះតាមផ្លូវបក់រវិចៗដូចម្រាមដៃអ៊ីចឹងណាមួយផ្លូវស្ងាត់ផងតែគេមិនបានគិតទៅដល់រឿងខ្មោចអ្វីដែរ។កំពុងតែជិះជិតដល់ផ្ទះទៅហើយសុធាក៏ក្រលេកឃើញស្រីម្នាក់ស្រស់ស្អាតណាស់ កំពុងតែឈរនៅតាមផ្លុវ សំលឹងមករកគេ សុធាបានធូរចិត្តព្រោះឃើញមាននាងនោះបានជាគ្នាតែសុធាឆ្ងល់ថ្មើនេះហើយម៉េចក៏នាងនៅឈរទីនេះម្នាក់ឯងទៅវិញ? ដើម្បីអោយអស់ចំងល់សុធាក៏ជិះកង់ទៅជិតនាងរួចសួរ:

-អ្នកនាងទៅណាមកណាដែរ យប់ហើយនៅម្តុំនេះស្ងាត់ណាស់មិនខ្លាចទេឬ?

-ខ្ញុំអត់ខ្លាចទេ ពូឌុបខ្ញុំទៅផ្ទះផងណា(សំលេងនាងស្តាប់ទៅរាងបង្ហូសៗ)

-អីុចឹងឡើងជិះមកខ្ញុំជូនទៅ ផ្ទះអ្នកនាងដល់ណាដែរ?

-ចាសនៅភូមិខាងមុខនោះ

សុធាឌុបនាងទៅណ្តើរ ជជែកគ្នាលេងបណ្តើរ និយាយសុខៗស្រាប់តែបាត់សំលេងនាងសុធាងាកក្រោយស្រាប់តែបាត់នាងឈឹង សុធាខំស្រែកហៅតែមិនលឺសំលេងឆ្លើយតប
<<យ៉ាងម៉េចអីចេះ?បាត់ទៅណាភ្លាមហើយ>>
សុធាគ្រវីក្បាលធាក់កង់ទៅមុខទៀតរហូតដល់ផ្ទះគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើងគេគិតថាពួកម៉ាកខ្លួននិយាយមិនពិតនោះទេព្រោះគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើងផង។

យប់មួយសុធាបានទៅផឹកសីុជាមួយមិត្តរបស់គេឆ្ងាយពីភូមិ២០គីឡូម៉ែត្ររហូតដល់ម៉ោង១០បានត្រឡប់មកវិញទោះជាមិត្តភក្តិគេហាមឃាត់យ៉ាងណាក្តី

-អាធាប្រយ័ត្នហែង(មិត្តសុធាដាស់តឿន)

ដោយសារស្រវឹងតិចៗផងសុធាជិះម៉ូតូមិនលឿនប៉ុន្មានទេ លុះមកដល់ផ្លូវលំនោះគេឃើញនារីដែលគេជួបថ្ងៃមុនដើរតែម្នាក់ឯងដដែល គេជិះទៅជិតនាងសួរនាំព្រោះបារម្ភពីសុវត្ថិភាពនាងតែនារីនោះគិតតែឈ្ងោកមុខហើយតបថា

-ខ្ញុំ…ទើប…មក…ពី…ចំការ…

សុធាគិតថានារីហ្នឹងនិយាយដូចត្រដិតយ៉ាងម៉េចទេគេហៅនាងឡើងជិះម៉ូតូជាមួយគេសំដៅទៅភូមិ។ មិនទានលទៅដល់ផងសុធាមានអារម្មណ៍ថានារីដែលគេដឹកពីក្រោយធ្ងន់ទៅៗយ៉ាងម៉េចទេដើម្បីអោយអស់ចំងល់គេក៏ងាកក្រោយតែគេឃើញនាងមិនមែនឃើញស្អាតដូចមុននោះទេ គឺឃើញមុខនាងឡើងខៀវ ដៃជើងរលួយរបកសាច់ទាំងផ្ទាំងៗហូរឈាមឥតដាច់ ភ្នែកសំលឹងគេស្ទើរលានគ្រាប់ភ្នែក សុធាឃើញហើយ គេក៏ស្រែក<<ពុទ្ធោ ពុទ្ធាំង!!!>>សុធាប្រឹងធាក់ម៉ូតូសឹងដាច់ខ្យល់តែធាក់មិនឆេះសោះ សុធាក៏ផ្តួលម៉ូតូចោលរួចប្រឹងរត់ទាំងព្រលឹងចុងសក់ព្រោះឃើញស្តែងពេករត់ទៅរត់មកហាក់ដូចជាវង្វេងតែម្តុំព្រៃផ្លូវលំមួយខ្សែរហ្នឹងរហូតហើយខ្មោចស្រីនោះជិះពីលើកគេជាប់សុធាប្រឹងស្រែកជួយផងៗៗៗ សំលេងខ្មោចក្រហឹមនៅក្បែរត្រចៀកគេលឺសូរតែចាំផង……ចាំផង…… សុធារត់មិនដឹងដល់ណាហើយទេ ព្រោះគេគិតតែពីរត់ រហូតដល់ជួបអ្នកភូមិ ជួយខ្ញុំផងៗៗៗ រួចសុធាក៏ដួលសន្លប់បាត់។

ព្រឹកឡើងសុធាភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឃើញឪពុកម្តាយបងប្អូនគេនៅជុំវិញ ហើយគេក៏ប្រាប់ពីរឿងរ៉ាវដែលគេជួបនោះអោយអ្នកទាំងអស់គ្នាស្តាប់ ឪពុកសុធាប្រាប់គេថា

-កាលពី២អាទិត្យមុនមានស្រីក្រមុំម្នាក់ ជាកូនអ្នកភូមិផ្សេង ត្រូវគេចាប់រំលោភហើយសំលាប់ចោលពេលដែលនាងមកពីចំការដោយដើរកាត់ផ្លូវនោះ២ថ្ងៃក្រោយបានមានគេដឹងហើយសពនាងត្រូវហើមស្អុយទៅហើយ ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមកដោយនាងស្លាប់តៃហោងផងទើបព្រលឹងនាងនៅវិលវល់កន្លែងនោះលងគេដោយរូបភាពសាហាវៗគ្រប់គ្នាអោយតែមាននរណាហ៊ានឆ្លងកាត់ជាពិសេសអ្នកដែលរាសីស្រុតខ្លាំងតែម្តង។ សុធាស្តាប់ហើយគេព្រឺចង់គ្រុនញាក់គេប្រាប់ថាគេរាងហើយគេជឿហើយក្រោយពីត្រលប់មកធ្វើការវិញសុធានៅតែចាំរឿងនោះហើយមិនភ្លេចប្រាប់រឿងនោះដល់មិត្តរួមការងារគេឡើយមកដល់ពេលនេះគេមិនទាន់បាត់ខ្លាចផង។
ផ្លូវលំនោះត្រូវបានបិទអោយលែងប្រើប្រាស់ក្លាយជាព្រៃតៃហោង…………

អត្ថបទគួរអាន៖ មិនជឿកុំប្រមាថ!! គីឡូម៉ែត្រលេខ​ ២៦៤ នៃខេត្តបាត់ដំបង ល្បីមានជើងកប និងខ្មោចលងសាហាវ

នៅពេលយើងធ្វើដំណើរតាមផ្លូវាតិលេខ​៥​ ពីភ្នំពេញមកកាន់ខេត្តបាត់ដំបង​ មានបង្គោលគីឡូម៉ែត្រលេខ​ ២៦៤​ ស្ថិតនៅក្នុងឃុំព្រៃតូច​ ស្រុកមោង​ ខេត្ត​បាត់ដំបង​ យើងនឹងឃើញសញ្ញាទង់ក្រពើ និង​ព្រះភូមី​ ជាច្រើនត្រូវបានអ្នកស្រុក​ យកមកដាក់ដើម្បីសុំសេចក្ដីសុខ​ បន្ទាប់ពីចំណុចនេះធ្លាប់មានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរញឹកញាប់ហើយស្លាប់អ្នកដំណើរអស់ច្រើននាក់​ ។​

បើតាមប្រជាពលរដ្ឋនៅចំណុចនោះបានអោយដឹងថា​ បន្ទាប់ពីមានកើតហេតុគ្រោះថ្នាក់ចរាចរញឹកញាប់ស្លាប់មនុស្សច្រើននាក់មក​ យប់ៗឡើងអ្នកភូមិមិនសូវហ៊ានចេញក្រៅផ្ទះទេ​ ដោយសារតែពួកគេលឺសម្លេងស្រែកយំអឺង​កងនៅេពេលកណ្ដាលអាធ្រាត​ ដែលសម្លេងនោះប្រជាពលរដ្ឋយល់ថាជាខ្មោចលង​ ។

មន្ត្រីនគរបាលចរាចរណ៍ខេត្តមួយរូបក៏បានប្រាប់ខ្ញុំដែរថា​ ទីនេះមានគ្រោះថ្នាក់ញឹកញាប់មែន​ ជាពិសេសពីចន្លោះគីឡូម៉ែត្រលេខ​ ២៦៣​ ដល់​២៦៧​ ស្ថិតក្នុងឃុំព្រៃតូច​ ស្រុកមោង​ ខេត្ត​បាត់ដំបង​ ។​

ដោយសារតែមានគ្រោះថ្នាក់ញឹកញាប់នេះហើយទើបកន្លងមកអាជ្ញាធរខេត្តបាត់ដំបង​ និង​សមត្ថកិច្ច​ខេត្តបាត់ដំបង​ បាននិមន្តព្រះសង្ឃសូត្រមន្តបង្សកូលសុំសេចក្ដីសុខនៅចំណុចគីឡូម៉ែត្រលេខ​ ២៦៤​នេះ​។​ អ្នកដែលបានដឹងរឿងពេលបើកបរមកដល់ចំណុចនេះ​ តែងតែចុចស៊ីផ្លេរ​ និងនិយាយបួងសួងសុំសេចក្ដីសុខគ្រប់ៗគ្នា​។​ ដូច្នេះសូមបងប្អូនដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ត្រង់ចំណុច​ គីឡូម៉ែត្រលេខ​ ២៦៤​គួរតែប្រុងប្រយ័ត្នអោយបានខ្ពស់បំផុតដើម្បីសុវត្ថិភាពទាំងអស់គ្នា​៕